Συναισθηματικό φαγητό στην παιδική ηλικία

Η επιβράβευση των παιδιών για τις καλές τους πράξεις ή η τιμωρία αποτελεί έναν αποτελεσματικό τρόπο και μια συχνή πρακτική για να ενθαρρύνουμε ή να αποτρέψουμε συμπεριφορές, σύμφωνα με την Marina Chaparro, εκπρόσωπο της Ακαδημίας Διατροφής και Διαιτολογίας. Αν και το να δωροδοκείς τα παιδιά με γλυκά για να φάνε τα λαχανικά τους μπορεί να οδηγήσει εν τέλει σε αυτή την πράξη ή στον αντίποδα να υπάρχει τιμωρητική στάση σχέση με το φαγητό, υπάρχουν πολλές αρνητικές μακροχρόνιες συναισθηματικές επιπτώσεις.

Σε μια μελέτη του πανεπιστημίου του Aston, η Dr Claire Farrow με τους συνεργάτες της μελέτησαν τις πρακτικές της χρήσης φαγητού απο τους γονείς σε παιδιά ηλικίας 3-5 ετών. Οι ερευνητές πραγματοποίησαν επανέλεγχο των παιδιών στα 5-7 έτη.Οι ερευνητές δεν προχώρησαν σε αυτά τα χρόνια σε απευθείας παρατήρηση των παιδιών αλλά τα συμπεράσματα τα οποία προέκυψαν μέσα από την έρευνα ήταν με τη χρήση ερωτηματολογίων που συμπληρώθηκαν από τους γονείς.Σκοπός της έρευνας ήταν η μέτρηση του κατά πόσο οι γονείς παρείχαν «συναισθηματικό» φαγητό στα παιδιά τους, κάτι το οποίο θα μπορούσε να συσχετισθεί με την πιθανή εμφάνιση διατροφικών διαταραχών στην εφηβική και ενήλικη ζωή. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι τα παιδιά που στις ηλικίες 3-5 ετών τους προσφερόταν συναισθηματικό φαγητό ως μέσω ικανοποίησης ή κατευνασμού συναισθηματικής έντασης, παρουσίαζαν έντονη επιθυμία για συναισθηματικό φαγητό στα 5-7. Επίσης, τα ευερέθιστα παιδιά που δυσκολεύονταν συναισθηματικά είχαν την επιθυμία να επιζητούν τροφές με υψηλότερες θερμίδες και είχαν την τάση να είναι υπέρβαρα.

Αρκετά συχνά στην καθημερινή πρακτική παρατηρώ ότι οι γονείς βιώνουν άγχος για την ποσότητα του φαγητού που θα καταναλώσει το παιδί. Πράγματι, υπάρχουν παιδιά που είναι ολιγόφαγα ή έχουν την τάση να τρώνε περισσότερο, κάτι που μπορεί να είναι εμφανές ήδη από τη βρεφική ηλικία. Η ανησυχία, όμως, των γονέων πολύ εύκολα γίνεται αντιληπτή από το παιδί, κάτι που μπορεί να το οδηγήσει σε χειριστικές συμπεριφορές σε σχέση με το φαγητό.

Επιπλέον, τα τελευταία χρόνια υπάρχει η τάση τόσο στα παιδιά όσο και στους ενήλικες η κατανάλωση φαγητού να γίνεται μπροστά σε μια οθόνη τηλεόρασης ή tablet. Το παιδί δεν μαθαίνει να απολαμβάνει τη διαδικασία του φαγητού, τρώει μηχανικά και πολλές φορές βλέπουμε ότι δεν μασούν σωστά την τροφή τους γιατί απορροφώνται από αυτό που βλέπουν. Από την ηλικία των 2 – 2,5 ετών τα παιδιά μπορούν να ξεκινήσουν να τρώνε αυτόνομα την τροφή τους. Μάλιστα η ικανότητα του αυτόνομου φαγητού στην προσχολική ηλικία είναι άμεσα συνυφασμένη με την μετέπειτα ικανότητά του να μπορεί να καθίσει στο θρανίο και να ανταποκριθεί στις σχολικές απαιτήσεις.

Όσοι μαθαίνουν να χρησιμοποιούν τη τροφή ως μέσο διαχείρισης συναισθηματικής εκτόνωσης από νωρίς στη ζωή τους, έχουν αυξημένες πιθανότητες να ακολουθήσουν το ίδιο μοτίβο διατροφής και στην ενήλικη ζωή τους. Συνήθως, όταν τρεφόμαστε «συναισθηματικά», χρησιμοποιούμε τρόφιμα πλούσια σε λίπη και θερμίδες. Μαθαίνοντας πώς μπορούμε να εκπαιδεύσουμε όσο καλύτερα τα παιδιά μας να διαχειρίζονται τη διατροφή τους στα πλαίσια υγιεινών συμπεριφορών, μπορούμε να διαμορφώσουμε καλύτερες πρακτικές για όλη την οικογένεια. Εξάλλου εμείς οι ίδιοι αποτελούμε το καλό παράδειγμα για τα παιδιά μας.  

Μοιραστείτε το:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email